Preminuo Siniša Mihajlović
Proslavljeni srpski fudbaler i trener Siniša Mihajlović preminuo je posle duge i teške bolesti u bolnici u Rimu, prenose italijanski mediji.Mihajlović se poslednje dve i po godine lečio od leukemije, u jednom trenutku stanje mu je bilo bolje, pa se vratio trenerskom poslu u Bolonji, ali bolest se ponovo vratila i nije uspeo da dobije najvažniju bitku.
Nekadašnji proslavljeni fudbaler Siniša Mihajlović rođen je 1969. godine u Vukovaru. Karijeru je započeo u lokalnom klubu Borovo, da bi kasnije igrao za Vojvodinu u kojoj je već u prvoj sezoni postao standardni prvotimac.
Sa Vojvodinom je u sezoni 1988/89. osovjio titulu šampiona Prve savezne lige Jugoslavije.
Nakon Vojvodine, Mihajlović se preselio u Crvenu zvezdu sa kojom je 1991. godine osvojio titulu Kupa evropskih šampiona (Liga šampiona) i Interkontinentalni kup. U beogradskom crveno-belom dresu Mihajlović je osvojio dva puta titulu Prvenstva Jugoslavije u sezonama 1990/1991 i 1991/1992.
Nekadašnji proslavljeni fudbaler Siniša Mihajlović rođen je 1969. godine u Vukovaru. Karijeru je započeo u lokalnom klubu Borovo, da bi kasnije igrao za Vojvodinu u kojoj je već u prvoj sezoni postao standardni prvotimac. Sa Vojvodinom je u sezoni 1988/89. osovjio titulu šampiona Prve savezne lige Jugoslavije. Nakon Vojvodine, Mihajlović se preselio u Crvenu zvezdu sa kojom je 1991. godine osvojio titulu Kupa evropskih šampiona (Liga šampiona) i Interkontinentalni kup. U beogradskom crveno-belom dresu Mihajlović je osvojio dva puta titulu Prvenstva Jugoslavije u sezonama 1990/1991 i 1991/1992.
Najplodonosniji deo fudbalske karijere Siniše Mihajlovića, ako je suditi prema broju osvojenih trofeja bio je period proveden u Rimu, odnosno Laciju.
Sa rimskim "nebesko plavima" osvojio je sedam titula, počevši od Serije A, pa sve do Uefinog Superkupa.
Za seniorsku reprezentaciju SFR Jugoslavije debitovao 16. maja 1991. u kvalifikacionoj utakmici za Evropsko prvonestvo 1992. godine u meču protiv reprezentacije Farskih ostrva u Beogradu.
Nakon raspada SFRJ, Mihajlović je nastavio da igra za reprezentaciju SR Jugoslavije.
Bio je deo tima na Svetskom prvenstvu 1998. u Francuskoj, gde je odigrao 4 utakmice, kao i Evropskom prvenstvu 2000. u Belgiji i Holandiji, gde je odigrao 3 utakmice.
Poslednji meč u dresu reprezentacije, tada već Srbije i Crne Gore, odigrao je 7. juna 2003. u kvalifikacionoj utakmici za Evropsko prvenstvo 2004. protiv Finske u Helsinkiju.
Za reprezentacije SFRJ, SRJ i SCG ukupno je odigrao 63 utakmice, uz 10 postignutih golova.
Mnogi ljubitelji fudbala Mihajlovića smatraju najboljim izvođačem slobodnih udaraca ikada.
Pamte se njegovi razorni šutevi iz daljine u dresovima svih klubova za koje je Mihajlović nastupao.
Nakon okončanja igračke karijere Mihajlović je bio pomoćni trener Robertu Mačiniju u Interu. Samostalnu trenersku karijeru započeo je u Bolonji.
Pored pomenutog kluba, Mihajlović je sa klupe predvodio i Sampdoriju, Milan, Fjorentinu, Torino i Kataniju.
Mihajlović je postao počasni građanin Bolonje decembra 2019. godine. U periodu od 2012. do 2013. godine, Mihajlović je sa klupe predvodio i reprezentaciju Srbije.
0 Komentara
Nema komentara za ovu vest