Požarevac do potpisivanja Požarevačkog mira
O Požarevcu pre 1718. godine, kao i događajima od potpisivanja Požarevačkog mira doPrvog srpskog ustanka i mnogim drugim događajima i znamenitostima Požarevca, pisao je
Miodrag Al. Purković, istoričar, rođeni Požarevaljanin u svojoj knjizi pod nazivom
„Požarevac“, objavljenoj 1934. godine.
„Sigurno je da Požarevac nije podizan zbog naročitih nekih prirodnih uslova, nego da je pre
u pitanju slučajna okolnost pri izboru mesta.
Dugo posle ove prve beleške nema nikakvih tragova o Požarevcu. Iz 15. veka nema ni jedan
više pomen, a iz 16. samo jedan, za koji se do sad nije znalo. Taj je pomen očuvan u turskom
blagajničkom tefteru iz 1565. godine, gde se pominje u smederevskom sandžakatu kao
naselje i Požarevac pod imenom Buzarofose.
Posle ovoga prva po starosti beleška o Požarevcu je ona iz 1616. Tada se, u zapisu jednog
rukopisa, pominje kako je izvesni Epifanije pisao službenik u rumunskom manastiru
Moldavici i poslao ga odande na dar Josifu, episkopu požarevač kom, a ovaj opet dade
knjigu u svoj manastir Šišatovac. Ostaje za sad nepoznato kad je stvorena požarevačka
episkopija. Ja bih rekao da se u ovom slučaju misli na staru Braničevsku episkopiju i titulu
braničevskog episkopa. Požarevački episkop pominje se i u 18. veku, u vreme austrijske
okupacije, kao što ćemo malo docnije videti.
Iz 17. veka ima samo još četiri pomena o Požarevcu. U polovini toga veka pominje poznati
turski geograf Hadži-Kalfa Požarevac, koji je kod njega zabeležen kao Pozarofdža, mesto
koje leži desno na putu ka Beogradu i po liniji jagodinskoj". Godine 1652. kovao je neki
majstor Neško jednu petohljebnicu, a iz 1678. zna se za izvorno svedočanstvo, da je bila
jedna crkva posvećena Sv. arhangelu Mihailuta.
Poslednja beleška je s kraja 17. veka iz doba tzv. „Velike seobe". Usled rđavo završenog
operacionog plana u ofanzivi protiv Turaka, austrilska vojska, potučena, povlačila se iz
Srbije. Masa Srba, koja je otvoreno sarađivala s Austrijancima, bila je kompromitovana za
turski režim i pređe preko Dunava s patrijarhom Arsenijem Čarnojevićem. Patrijarh
Arsenije bavio se, na prolazu, u Požarevcu i tu je 25. maja 1689, izdao pismo, u kome
opisuje granice poseda manastira Ravanice i moli i zaklinje jegože Bog izvolit srpskim
zemljama gospodovati", da se niko ne drzne da što umanji ili otme od ove svete obitelji. U
vreme seobe pod Čarnojevićem pominju se izrično i iseljenici iz Požarevca, što svedoči da je
ovaj kraj počeo da pusti.“
Iz knjige „Požarevac“, autora Miodraga Al. Purkovića, istoričara (Požarevac, 29.
jul 1907 —London, 12. decembar 1976)
Izvor: Požarevac · Digitalna biblioteka Požarevac
***************************************************************************************Tek
st je nastao u okviru projekta „Osvetljavanje Požarevačkog mira“, po osnovu Konkursa o
sufinansiranju projekata iz budžeta Grada Požarevca, radi ostvarivanja javnog interesa u
oblasti javnog informisanja u 2024. godini.
Cilj projekta je da poveća svest i znanje o Požarevačkom miru kao značajnom istorijskom
događaju, što bi trebalo da omogući lokalnoj zajednici da razvije jaču vezu sa svojom
istorijom i kulturom, kao i da promoviše istorijsko obrazovanje među mlađim
generacijama.
Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove organa koji je
dodelio sredstva.
0 Komentara
Nema komentara za ovu vest