Pomoćni stadion sada je Trenažni centar "Velibor Vasović"

Pomoćni stadion u ulici Ilije Gojkovića u Požarevcu, poneo je naziv Trenažni centar „Velibor Vasović” u Požarevcu, odlučili odbornici Skupštine grada Požarevca


Saša Pavlović, gradonačelnik Grada Požarevca podneo je Inicijativu da se pomoćnom stadionu u Požarevcu, odredi naziv Trenažni stadion „Velibor Vasović” u Požarevcu.


Velibor Vasović je rođen 3. oktobra 1939. u Požarevcu. Nakon što je u Požarevcu završio osnovnu školu, porodica Vasović se preselila u Beograd, gde je Velibor Vasović maturirao kao učenik Prve beogradske gimnazije, da bi kasnije diplomirao na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu.


Vasović je svoju fudbalsku karijeru počeo kao petnaestogodišnjak u beogradskom fudbalskom klubu Partizan. Tamo je odigrao više od 300 utakmica i osvojio četiri šampionske titule. U sezoni 1963/64 prelazi u Crvenu zvezdu i iste godine sa njima osvaja opet šampionsku titulu Jugoslavije, što mu je četvrta zaredom, a ukupno ih je osvojio pet


Sa beogradskim Partizanom 1966. godine igra u finalu Kupa evropskih šampiona, u kome gube od Reala iz Madrida. Velibor Vasović je postigao tada jedini pogodak za Partizan 


Vasović je potom igrao za holandski Ajaks i to od 1966. pa do 1971. godine. Za to vreme odigrao je 145 prvenstvenih utakmica, osvojio tri titule šampiona države i tri Kupa Holandije. Bio je i kapiten Ajaksa, ta čast pre njega nije ukazana nijednom inostranom igraču. Vasović je kao kapiten podigao prvi Ajaksov osvojeni trofej Kupa šampiona, prvi od četiri koliko je Ajaks u svojoj istoriji do sada osvojio.
 Vasović je za reprezentaciju Jugoslavije igrao u periodu od 1961. pa do 1966. godine. I za to vreme je odigrao 32 utakmice i postigao dva gola.


Sedanjem na klupu Crvene zvezde nakon Partizana, Velibor Vasović je postao jedini u istoriji koji je i igrao za oba „večita rivala” i oba trenirao. U svojoj trenerskoj karijeri bio je, između ostalih, i na čelu francuskih Anžea i Pari Sen Žermena, Zamaleka iz Kaira i Etnikosa iz Pireja.



Posle godine provedene u Švajcarskoj na kormilu FK Belincone, Vasović se vraća u Beograd i započinje svoju pravničku karijeru koja mu je u stvari i bila osnovno zanimanje pored fudbala
Bio je poliglota, osim maternjeg srpskog, govorio je još engleski, francuski, ruski i holandski jezik.
Preminuo je 4. marta 2002. godine u Beogradu u 63, godini od posledica srčanog udara zadobijenog tokom šetnje, ispred Narodnog pozorišta. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.