Meštani srednjovekovnih golubačkih sela lečili se lekovitim biljem

Golubac I tvrđava imali su burnu istoriju. Tokom srednjeg veka, vodile su se mnoge bitke , naročito između Osmanskog carstva i kraljevine Ugarske. Godine 1867, turska posada je napustila Golubački grad, koji je predat srpskom knezu Mihailu Obrenoviću. U savremeno doba Golubac je popularna turistička atrakcija na Dunavu. U knjizi Život u srednjovekovnom selu autori iznose živu i uverljivu sliku života seljaka u srednjem veku kombinujući najnovija arheološka otkrića i dokumente iz toga doba.U komleksu Golubačke tvrđave vikendom posetioci tvrđave imaju priliku da vide I osete atmosveru tadašnjeg života u srednjovekovnom selu ishranu I lečenje  seljaka, pokućstvo i porodični život, stalne tenzije između njih i vlastelina kao I značaj crkve u njihovom životu. Sve je to prikazano u širem istorijskom kontekstu porekla, razvoja i sumraka sela u srednjem veku.


Arheolog Željka Milenković I saradnice info-deska u ,,Tvrdjavi Golubački grad’’ Olja Jenić vikendom poseticima tvrđave predstavljaju život  u srednjovekovnom selu I kako su se tada meštani lečili.


      U srednjem veku ljudi su dobro poznavali lekovito bilje I koristili ga za lečenje,jer tada nije bilo klasičnih apoteka ni lekova.Ovde oko tvrđave registrovano je oko 1.500 vrsta lekovitog biljašto znači da su ljudi koji su ovde živeli u srednjem vekulečili se I širili svoje znanje u poznavanju lekovitog bilja.Ljudi su posmatrali životinje šta će to pojesti od trava I na osnovu toga prepoznavali lekovitost pojedinih biljki,da bi u srednjem veku na osnovu postojećih  srednjovekovnih medicinskih spisa, u kojima su razni recepti melema,sirupa I napitaka koji su lečili različite bolesti,počela je arheolog Željka Milenković svoju priču o lekovitim travama sa kojima se lećili meštani u srednjovekovnom selu.

      
  Uloga srednjovekovne vidarke  koja je bila dobar poznavalac bilja u to vreme pripala je Olji jenić,radnici Info-deska u ,,Tvrđavi Golubački grad’’.
          -Tadašnji meštani nisu imali negog šireg izbora,već se sami snalazili u okolini koja je bila bogata mnogobrojnih vrsta lekovitog bilja. Ovde imamo kamilicu koja se I danas koristi za lečenje raznih infekcija I upala  u domaćinstvima,zatim tu je neven koji je bio popularan u to vreme zbog ratova koji se dešavali,vitezovi koji se ranjeni vraćali vidali su rane ovom biljkom. Lavanda je jako popularna I danas se koristi protin vesanice,sniženje krvnog pritiska,za osveženje prostorija I kao kreme za lice,objašnja Olja Jenić.

           Na poseban način ovo lekovito bilje sušilo se I pripremao za dalju upotrebu,pa smu ovde videli sušenje hajdučke trave koja je popularna I koristila se za vidanje  rana,crnog sleza od kojeg se kuva čaj protiv kašlja I bronhitisa. Tu je cikorija koja je dobra za lečenje dijareje.



          -Meštani su tada koristili koren od maslačka koji pomaže u lečenju svih urinarsnih problema I u čišćenju organizma,zatim imamo jestive gljive,lisičarku kao najmanju gljivu I sušenu bukovaču sa kojima se tada u to vreme meštani hranili.Umamo I posuđa koje se koristilo u pripremanju I konzumiranju  hrane u to vreme,tu je vrg koji je koristio niži stalež za iispijanje vode kao I zemljani krčag iz kojeg se pila rakija I voda,dodala je Olja.

 Srednjovekovni seljaci nisu bili na dnu piramide feudalnog sistema sa malo prava, već da su, kao članovi seoske zajednice, pored polja koja su pripadala vlastelinu obrađivali i sopstvena imanja, da su samostalno rešavali međusobne sporove,  tužili i bili tuženi pred vlastelinskim sudom – ukratko, da su u mnogo čemu bili slobodni.