Krsna slava i običaji

Jedna od glavnih odlika Pravoslavlja kod Srba, za koju ne zna ostali hrišćanski svet, jeste krsna slava. Slavljenje Svetitelja, zaštitnika doma je poteklo od Svetog Save kada je mnogobožačke lažne idole u srpskom narodu zamenio istinskim Bogom i njegovim Svetiteljima.



Pre primanja hrišćanstva Srbi su bili mnogobožački narod. Po prirodi sentimentalni i vezani za domaće navike i običaje, u susretu sa hrišćanstvom, Srbi su se najteže odricali tih domaćih božanstava. Mudri Nemanjin sin, Sveti Sava, mnogobožačke kumire i idole, zamenio je nezamenljivim i živim svetiteljima Crkve Hristove, koji postadoše zaštitnici i pomoćnici srpskih domova, crkava i manastira, porodica i plemena, sela i gradova, pa i čitavih pokrajina i oblasti. Tako je nastala krsna slava. O krsnoj slavi govorio je jerej Vladimir Nestorović, starešina crkve Svetog Nikole u Požarevcu.



Slava se nasleđuje po osnivanju nove porodice. Prve godine, kada sin zasnuje svoje domaćinstvo, radi blagoslova novoosnovanog doma, slavi svog svetitelja bez obziro na roditelje.


Mnogo toga je promenjeno u narodnom životu i običajima, ali se slava sačuvala kao najveća svetinja našeg naroda. Srbin je slavio slavu u najslavnijim danima svoje istorije, ali isto tako i u toku petvekovnog robovanja pod Turcima. Slavljena je slava u vreme i nevreme – u ratu i izgnanstvu, u tamnici i bolnici, u žalosti i radosti, u bedi i siromaštvu isto kao u bogatstvu i izobilju.