Kada prošlost govori tiho: "Dodir vremena" Spasoja Čojića

Roman "Dodir vremena“ Spasoja Čojića je knjiga tihe, ali snažne posvećenosti pamćenju. Kroz zapise, sećanja i književne fragmente, autor brižljivo čuva tragove lokalne istorije i tradicije, oslanjajući se na lična svedočanstva o vremenima koja su prošla, ali nisu zaboravljena.

Prvo izdanje knjige „Dodir vremena“ predstavljeno je požarevačkoj publici u septembru 2020. godine, dok je, oslanjajući se na bogato životno iskustvo oficira, autor u međuvremenu priredio i promovisao njeno dopunjeno izdanje.

Autor je zadržao koncept prvog izdanja, a oplemenio novim pričama, citirajući Ivu Andrića „U zemlji mržnje najviše mrze onoga koji ne ume da mrzi“, ujedno nas podsećajući i na jevrejsku poslovicu „Ko je spasio jednog čoveka, spasio je čitav svet“.

U njenom središtu je susret prošlosti i sadašnjosti – povratak korenima, porodičnim hronikama i ličnostima koje su obeležile autorov zavičaj i njegovo okruženje. Čojićevo pripovedanje protkano je nostalgijom, ali i dokumentarističkom preciznošću, sa jasnom namerom da od zaborava sačuva običaje, događaje i ljude koji čine temelj identiteta jedne zajednice.

Zbog takvog pristupa, „Dodir vremena“ pripada zavičajnoj publicistici i memoarskoj prozi – žanru koji ima posebnu vrednost u srpskoj književnosti, jer doprinosi razumevanju i očuvanju lokalne kulturne baštine i kolektivnog pamćenja.

Spasoje Čojić rođen je 1949. godine u Vranovićima kod Kladnja. Vojnu karijeru započeo je nakon završetka Vojne akademije, a službovao je kao oficir Jugoslovenske narodne armije u Zadru i Sarajevu, gde je učestvovao u poslednjoj koloni Jugoslovenske narodne armije iz Bosne 1992. godine. Tokom rata komandovao je Igmanskom brigadom Vojske Republike Srpske, a potom obavljao visoke dužnosti u Požarevcu i Podgorici. Pukovnik Spasoje Čojić penzionisan je 2000. godine i od tada živi u Požarevcu sa porodicom.