I dalje postoje barijere za kretanje invalida

Fizičke barijere, poput poteškoća u kretanju i govoru, arhitektonske barijere, nepristupačne usluge socijalne zaštite, samo su neki od problema sa kojima se osobe koje žive sa posledicama cerebralne paralize suočavaju u svakodnevnom životu.

Iako su poslednjih godina doneti Zakoni sa ciljem da se poboljša položaj osoba sa invaliditetom, kao što su Zakon o zapošljavanju osoba sa invaliditetom, Zakon o zabrani diskriminacije i drugi propisi, problem se pojavljuje kod njihove primene, koje često nema u praksi.

Posao Udruženja se bazira uglavnom na terenskom radu i obilasku lica koja nisu sposobna da se brinu o sebi.

Za članove udruženja godišnje se realizuju najmanje dve ekskurzije, koje se finansiraju sredstvima iz budžeta kroz projekte.

Udruženje za dečiju cerebralnu paralizu je u junu 2014. godine od grada dobilo nove prostorije na korišćenje, smeštene na Lučičkom putu, u zgradama solidarnosti. Međutim, pojavio se problem jer ne postoji adekvatan prilaz zgradi, prilagođen paraplegičarima. Osim toga, neophodno je učiniti manje prepravke i u samim prostorijama kako bi one bile prilagođene korisnicima, tako da ih Udruženje još uvek ne koristi. 

Ono što manjka u Udruženju jesu stručna lica koja će raditi sa obolelima od cerebralne paralize. Za sada rade samo sekertarka Stijepović, koja je socijalni radnik i njen saradnik Vlada Bošković psiholog.

Cerebralna paraliza je neurološko oboljenje koje najčešće nastaje prilikom teškog porođaja i neadekvatnog medicinskog zbrinjavanja majke i deteta, čije su posledice vrlo teške i za ceo život.